WELCOME TO 'DARE2GO'

'DARE2GO' challenges you to go! Go for a unique experience with plenty of opportunities for personal growth, go for a fair society! Go to Africa, Asia or Latin America for a period of 2 to 12 months, live in a totally different culture, make your personal contribution to one of our DARE2GO volunteer programmes.

 

 

Alle kinderen naar school

Paulien Meijers is in 2009, samen met reisbuddy Nanja Westerhof, in het weeshuis KiBa Home in Gangama, Oeganda geweest. Zij hebben ook de kans gekregen om wat van de noordelijke gebieden van dat land te bezoeken. In Nederland is Paulien met enkele vriend(inn)en een eigen stichting begonnen: de Omara Foundation

De Omara Foundation is werkzaam in Noord Oeganda en heeft ten doel de leefomstandigheden van mensen in het door rebellenoorlog getroffen gebied in Noord Oeganda te bevorderen. Hiermee willen wij een bijdrage leveren aan het behalen en navolgen van de Millenniumdoelen.

Op dit moment wordt het schoolgeld voor een groep kinderen in de provincie Kole, Noord-Uganda gesponsord. Deze kinderen zitten zowel op de kleuter-, basis- als middelbare school. Zonder steun van de Omara Foundation zouden ze niet naar school kunnen! Ook zijn wij bezig met het opzetten van een eigen kleuterschool. Er is in de wijde omtrek geen kleuterschool te bekennen en hier is wel enorme behoefte aan!

Drie van de bestuursleden van de Omara Foundation zijn oud-vrijwilligers van DARE2GO. Naast Nanja en Paulien zet ook Tanja, die naar Malawi is geweest, zich hiervoor in. Als Afrika-gangers besloten zij hun krachten te bundelen en zich in te zetten voor de mensen in Noord Oeganda, voor een gemeenschap waarmee de meiden zich erg verbonden voelen en die zij ook meerdere keren opnieuw hebben bezocht. Ze proberen onder andere geld op te halen door prachtige wenskaarten te verkopen en zijn verder altijd op zoek naar sponsoren.

Wil je weten wat ze precies allemaal doen en hoe het ze vergaat? Kijk dan op www.omarafoundation.com of mail naar info@omarafoundation.com Of lees het artikel in het magazine van de Hogeschool Arnhem-Nijmegen (HAN) (pag 23-25): http://snsr.nl/sites/sensor/ archief/magazine/2012/ Sensor9.pdf

Op de website kun je je ook inschrijven om op de hoogte te worden gehouden van alle nieuwe ontwikkelingen en werkzaamheden van de stichting.

 

Fietskussentjes uit Kenia

Vier jaar geleden verbleef ik met hulp van DARE2GO een half jaar in Kenia. Het was een bijzondere tijd, waarin ik veel leerde over het leven in een andere cultuur, over de dingen waar ik zelf waarde aan hecht en dat we als mensen allemaal met dezelfde vragen, angsten en wensen rondlopen.

Terug in Nederland begon ik aan een studie en hoewel ik de mensen die ik daar in het kleine dorpje Ogwedhi had leren kennen natuurlijk niet vergat, zorgde de dagelijkse drukte er voor dat ik ze langzaam uit het oog verloor. Toch bleef er altijd het verlangen weer eens terug te gaan, gewoon om te zien hoe het daar ging, om bij te praten met goede vrienden. Toen ik na het behalen van een bachelor besloot om er voor een jaar op uit te trekken, lag Kenia dus op de route.

Ik had ook een ander idee overgehouden aan de eerste keer dat ik daar was: in West Kenia rijden veel fietstaxi's s rond, bodaboda’s heten ze daar. Eigenlijk zijn het gewoon fietsen met een lekker zacht kussentje op de bagagedrager, waar de passagier op plaatsneemt. ‘Waarom hebben wij dat niet in Nederland?’, vroeg ik me af. In een fietsland als het onze, waar iedereen ook wil dat z’n stalen ros er hip uitziet, past zoiets perfect. Zouden we die dingen niet uit Kenia hier op de markt kunnen brengen grapte ik samen met een goede vriend. Een eindproduct, al is het dan een fietskussen, exporteren uit een ontwikkelingsland, dat gebeurt veel te weinig.

Zo raakte het balletje aan het rollen en de afgelopen maanden heb ik in samenwerking met de ngo Cycling out of Poverty, in Kisumu, een stad aan het Victoriameer, aan dit idee gewerkt. We hebben de kussens aangepast zodat ze goed op de Nederlandse bagagedragers passen en meer variatie in het ontwerp aangebracht. Het was een leuke en interessante ervaring, die me ook veel leerde over ondernemen en innovatie in een land als Kenia. Zo hadden we een keer een kussen met panterprint gemaakt en er waren meteen lokale fietstaxichauffeurs die vroegen of zij die ook konden kopen. En de houten plankjes die we voor de bevestiging gebruiken werden ook opeens als snijplanken aan een restaurant verkocht!

Ik heb de betrokken producenten goed leren kennen. Moses en z’n zoon Kevin die de kussens maken www.bodaboda.nl , die we de komende tijd gaan professionaliseren en aanvullen met informatie over leven in Kenia. Op die manier willen we klanten niet alleen een leuk product bieden, maar ook de mogelijkheid bieden een kijkje te nemen aan het begin van de productieketen. Dat is iets wat ik bij veel meer producten zou willen zien, maar je moet ergens beginnen.

Als ik het hele verhaal zo opschrijf klinkt het best exotisch. Tja, waar een half jaartje DARE2GO al niet tot kan leiden… Maar ach, waarom niet?

Robin Quax (r.j.v.quax@gmail.com)

 

Home Sweet Home...in Oeganda!!

Suzan den Hertog is initiatiefnemer en oprichtster van Home Sweet Home. Op 6 januari 2009 is ze naar Uganda geëmigreerd om daar, na veel voorbereiding vanuit Nederland, dit weeshuis op te starten. Ze woont daar nu en en runt Home Sweet Home fulltime.

In 2001 ben ik voor het eerst afgereisd naar Afrika, deze eerste reis ging naar Gambia. In 2003 had ik besloten om voor een iets langere tijd terug te keren. Ondertussen deed ik de opleiding SPW dus kon ik alleen voor een zomer weg. Deze keer werd het Ghana.

In 2004 ben ik met de voorbereiding van mijn volgende reis begonnen. Via DARE2GO ben ik in 2005 voor 7 maanden naar Oeganda vertrokken om te helpen in Iganga Babies Home. Hier vangen de Sisters of St Francis weesbaby's op die nergens anders heen kunnen. Ik heb dit jaar ook elke woensdag les gegeven op een basisschool. Hoe vaker en hoe langer ik in Afrika verblijf des te meer ik van Afrika begon te houden. Het Africa-virus was begonnen!!! Ondertussen probeerde ik me steeds maar weer te settelen in Nederland, maar dit was niet echt succesvol. Mijn hart ligt in Afrika en nu vooral in Oeganda. In 2006/2007 ben ik weer voor 7 maanden teruggegaan naar Uganda. Opnieuw heb ik in Iganga Babies Home gewerkt maar ik heb ook op veel andere projecten meegeholpen. Zoals een project voor verstandelijk gehandicapte kinderen, een ander weeshuis etc.

In mijn jaarboek van de middelbare school staat al dat mijn droom is om zelf een weeshuis op te zetten. Na al deze ervaringen weet ik ondertussen dat dit ook echt iets is wat ik wil en kan doen. Helaas heb ik zelf mijn vader al op jonge leeftijd moeten verliezen. Ik weet hoe moeilijk dit is, alleen al emotioneel, laat staan dat je ook nog eens moet denken aan hoe je dan moet gaan overleven!! In Oeganda zijn ongeveer 2 miljoen wezen. Moet je voorstellen 2 miljoen kinderen die hun ouders zijn verloren. Ondertussen ken ik ook heel veel kinderen die geen ouders meer hebben en die helemaal alleen in de wereld staan. Denk je eens in dat je 4 jaar oud bent, geen ouders, geen onderdak, geen onderwijs en geen eten!!!

In de stad Jinja, vlak bij het Babies Home, is een jongensweeshuis. Zij vangen veel van de jongens uit het Babies Home op. Helaas is er voor de meiden nergens plek. Alle weeshuizen zitten vol, en bijna niemand wil en kan oudere kinderen opnemen!! Voor deze kinderen wil ik graag iets doen. Ik wil er voor de volle 100 % voor gaan. Ik zal er keihard voor moeten werken, maar ik krijg er nu al zoveel energie van!! Als er straks een weeshuis staat en ik bij 15 kinderen in de ogen kan lezen dat ze gelukkig zijn, is dat mijn waardevolle beloning. Daar ga ik het voor doen!!

Suzan den Hertog (www.homesweethomeuganda.nl)